Ik krijg deze vraag vaak: "Is dit eigenlijk hetzelfde als tarot?" Het is een logische vraag — de sfeer is vergelijkbaar. Rustig, persoonlijk, een moment om stil te staan bij je leven. Maar de methode is echt anders.
Bij tarot werk je met een vaste set kaarten. Elke kaart heeft een eigen, min of meer vastgelegde betekenis, en de kunst zit in hoe de kaarten samen liggen. Bij koffiedik kijken bestaat die vaste set niet. Ik lees de vormen die de koffie zélf achterlaat in jouw kopje — en geen twee kopjes zijn ooit hetzelfde.
Waar een tarotlegger een kaart uit een geschud pak trekt, ontstaat het patroon in een koffiedik-lezing puur door hoe jij je kopje leegdronk en omdraaide. Niemand — ook ik niet — kan dat sturen. Dat maakt elke lezing echt uniek voor jou.
Wat beide vormen wél gemeen hebben: het gaat nooit alleen om het symbool zelf. Bij tarot tellen de kaarten eromheen mee; bij koffiedik telt de plek in het kopje, en wat ernaast ligt. In beide gevallen draait het om een verhaal, niet om een los teken.
Meer praktische vragen? Bekijk de veelgestelde vragen, of lees direct wat koffiedik kijken precies inhoudt.